Wednesday, January 21, 2015




به دلیل عدم تدبیر مسئولان دولتی ، امیدی به بهبود شرایط زنان خیابانی نیست 


خانه خورشيد تنها اميد ده‌ها زني‌ست كه بارها خودكشي ناموفق داشته‌اند، شب‌ها در پارك‌هاي سطح شهر سر مي‌كنند، در معرض انواع و اقسامي از وحشتناكترين آزارهاي جنسي قرار دارند، زناني كه بارها زندان رفته‌اند و خانه اول و آخر خود را «خانه خورشيد» مي‌دانند...! اكثر زنان اين مركز، شناسنامه ندارند؛ ازدواج مادران معتاد در جايي ثبت نشده؛ و شوهرانشان آن‌ها را با چند كودك قدونيم رها كرده‌اند!

«خانه خورشيد» مركزگذري ترك اعتياد زنان، جايي كه صد زن معتاد را با متادون سرپا نگه مي‌دارد، چارچوب اين خانه به روي زنان معتاد باز است... اما اين خانه قانون و مقررات دارد... مقرراتي كه با چاشني محبت همراه است...
مدیران خانه خورشید، می گویند به دلی نداشتن بودجه لازم و عدم همکاری مسئولان دولتی امید به بهبود شرایط زنان خیابانی را از دست داده اند و پس از هشت سال فعالیت این مرکز را ترک می کنند.
لیلا ارشد، از مدیران این مرکز می گوید: گاهی احساس ناخوشایندی که به ما دست می‌داد این بود که مسوولان از مرکز به‌عنوان ویترین و نمایش استفاده کردند اما حمایتی که باید می‌شد نشد. دی‌آی‌سی زنان، نیازهای خاص دارد، زن بچه‌ای دارد که شیرخشک می‌خواهد، لوازم مدرسه می‌خواهد و... اما هیچ‌کدام از نیازها در تعریف دی‌آی‌سی زنان گنجانده نشده است. یک‌زن برای به‌دست‌آوردن شیرخشک بچه‌، پاکت سیگار و یک پفک باید چه‌کار می‌کرد؟ اینها هیچ‌جا دیده نشده بود نه‌تنها زنان دیده نشدند بلکه موسسات زنان هم مورد کم‌لطفی قرار می‌گرفتند. وقتی طرح ماده١٦ برای معتادان متجاهر اجرا شد و معتادان برای بهبودی اجباری منتقل می‌شوند این زنان هم با وجود اینکه کارت را نشان می‌داند و می‌گفتند ما داریم متادون می‌گیریم اما به اردوگاه اجباری منتقل می‌شدند. این اواخر ما بسیار موارد اوردوز را می‌دیدیم و به این خاطر که اینها به اجبار می‌رفتند و آنجا کار درمانی صورت نمی‌گرفت و صرفا نگهداری بود و وقتی برمی‌گشتند با ولع مصرف بازمی‌گشتند و این فرآیند منجر به اوردوز می‌شد.
سرور منشی زاده، از مدیران این مرکز می گوید: ماده١٦ خیلی به ما صدمه زد. یک‌روز آمدند ٣٠نفر از بچه‌های ما را گرفتند و بردند و ٣٠‌روز از بچه‌هایی که متادون دریافت می‌کردند بی‌خبر بودیم که در حال بهبودی بودند. حتی اجازه ندادند ما برویم و ببینیمشان. یک‌روز اینها پنجره‌ها را شکستند و فرار کردند. سه‌شنبه‌شبی فرار کردند و تا شنبه مصرف کرده بودند و همه به‌هم‌ریخته شنبه پیش ما آمدند. نتیجه آن‌همه زحمت و پایداری روی درمان، حرفه‌آموزی‌شان و کارکردن در کارگاه از دست رفت. اینها چون از خانه بیرون آمده‌اند و سال‌هاست کسی با اینها هیچ ارتباطی ندارد، چون کپی از مدارک شناسایی‌شان ندارند، هیچ اسناد هویتی ندارند و نمی‌توانند هویت‌شان را ثابت کنند. ما خیلی مراجعه کردیم به نهادهای مختلف، اما به جایی نرسیدیم.
توضیح: کمبود بودجه برای این سازمانهای مردم نهاد در ایران در حالی است که در بودجه ی سال 94 اعتبار نهادهای نظامی نزدیک به ۳۲ درصد افزایش یافته است و بیشترین میزان افزایش بودجه در میان نهادهای نظامی هم به سپاه پاسداران تعلق دارد. 
دو میلیارد و ۶۵۲ میلیون تومان اعتبار به منظور اعزام ۲۲۰۰مبلغ مذهبی و یک میلیارد و ۹۵۲میلیون تومان هم به منظور آموزش ۱۵۰۰ روحانی در نظر گرفته شده است. همچنین ۶۰۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان اعتبار هم به توانمندسازی طلاب رزمی و تبلیغی اختصاص یافته است.







0 comments:

Post a Comment

Sample Text

Powered by Blogger.

Video

Popular Posts

Our Facebook Page